Historyczne minima lodu w Arktyce i Antarktydzie

Arktyka i Antarktyda notują alarmujące minima lodu morskiego, co potwierdza głębokie zmiany zachodzące w obu regionach polarnych. W Arktyce letnie minimum 2026 r. wyniosło 4,6 mln km², stanowiąc dziesiąty najniższy poziom w historii pomiarów. Od końca lat 70. XX w. zasięg lodu systematycznie maleje, a jego struktura ulega zmianie: gruby lód wieloletni ustępuje miejsca cieńszemu, jednorocznemu, bardziej podatnemu na topnienie. Choć ostatnie lata przyniosły chwilowe wyhamowanie letnich strat, poziom lodu pozostaje dramatycznie niski, a naukowcy przewidują, że niemal bezlodowe lato wystąpi przed 2050 r. Na południu sytuacja odwróciła się równie gwałtownie. Antarktyda, która przez dekady notowała wzrost zasięgu lodu, od 2016 r. doświadcza serii rekordowych spadków. Zimowe maksimum z 14 września 2026 r. wyniosło około 17,59 mln km² i było trzecim najniższym w historii pomiarów satelitarnych, wpisując się w trend zapoczątkowany po latach rekordowych wzrostów. Badacze analizują, czy to trwała zmiana klimatyczna, czy skrajna anomalia – ale oba bieguny pokazują, że stabilność lodu polarnego szybko się kończy.