(Nie) sprawiedliwa transformacja energetyczna w Afryce

Rosnące inwestycje w energię słoneczną i wiatrową w Afryce Subsaharyjskiej, wymagające dziesiątek miliardów dolarów rocznie, nie zawsze przynoszą korzyści społecznościom, na których terenach powstają. Badanie projektów w Kenii i Republice Południowej Afryki wskazuje na dwa modele: „włączanie” społeczności, m.in. poprzez współwłasność i udział w zyskach, oraz „wykupienie”, czyli rekompensaty za utratę ziemi bez udziału w długoterminowych korzyściach. W RPA firmy muszą zapewniać lokalnym społecznościom co najmniej 2,5% udziałów, jednak mieszkańcy często mają niewielki wpływ na sposób wykorzystania pieniędzy. Wypłaty mogą też pojawiać się dopiero po latach. W Kenii projekt Lake Turkana Wind Power doprowadził do konfliktów o ziemię, wodę i prawa społeczności pasterskich. Część mieszkańców straciła dostęp do terenów wykorzystywanych do wypasu, a system rekompensat i podziału korzyści nie uwzględnił w pełni interesów części społeczności pasterskich. Autorzy podkreślają, że pieniądze i infrastruktura nie zawsze zastępują ziemię, źródła utrzymania i tradycyjny styl życia. Inwestorzy powinni od początku ustalać z lokalnymi społecznościami, co oznacza dla nich sprawiedliwy udział w transformacji energetycznej.