Dlaczego rozejmy humanitarne w Sudanie nie działają

Humanitarne zawieszenia broni są regularnie łamane w Sudanie, ponieważ walczące strony – armia SAF dowodzona przez Abdela Fattaha al-Burhana i paramilitarne RSF Mohameda Hamdana Dagalo (Hemedtiego) – są bardziej zainteresowane osiągnięciem swoich ostatecznych celów wojskowych i politycznych niż podjęciem negocjacji. Wojna rozpoczęła się w kwietniu 2023 r. i od tego czasu rozprzestrzeniła się na 13 z 18 stanów Sudanu, spowodowała wysiedlenie około 14 mln osób i doprowadziła do jednego z najpoważniejszych kryzysów humanitarnych na świecie. Dotychczasowe inicjatywy, m.in. porozumienie z Dżuddy oraz działania USA, Arabii Saudyjskiej, Egiptu, ZEA, Szwajcarii, ONZ i Unii Afrykańskiej oraz wcześniejsze inicjatywy organizacji IGAD, nie przyniosły trwałego zawieszenia broni. Lokalne zawieszenia były wielokrotnie łamane, a obie strony są przekonane, że mogą poprawić swoją sytuację na polu bitwy. Większość analityków wskazuje, że główną przyczyną obecnego konfliktu w Sudanie jest walka o władzę. SAF, przekonane o swoich ostatnich sukcesach, nie widzi potrzeby kompromisu, podczas gdy RSF również dąży do utrzymania wpływów. Krytykowana jest także strategia USA oparta głównie na sankcjach i presji. Zdaniem ekspertów zamiast wywierania presji należy zaoferować realne zachęty do pokoju. Perspektywy 90-dniowego rozejmu pozostają niepewne, dopóki obie strony nie zmienią kalkulacji dotyczącej dalszej walki.