Indonezja a bezpieczeństwo dla Indo-Pacyfiku

Indonezja realizuje dwutorową strategię bezpieczeństwa, łącząc militaryzację odległych wysp z intensywną dyplomacją obronną wobec sąsiadów. Jako największe państwo archipelagowe świata, z 17 tys. wysp i 5,8 mln km² wód, kraj mierzy się z ogromnymi lukami w nadzorze, szczególnie na niezamieszkanych wyspach narażonych na obce wtargnięcia i nielegalne połowy. Pierwszy filar strategii zakłada militaryzację najbardziej wysuniętych wysp, m.in. Meatimiarang przy granicach Australii i Timoru Wschodniego, gdzie rozmieszczono piechotę morską, aby podkreślić indonezyjską suwerenność i zwiększyć zdolności obserwacyjne. Władze rozwijają także zintegrowany system nadzoru do walki z nielegalnym rybołówstwem (IUU fishing), prowadzonym szczególnie przez jednostki pod chińską banderą. Drugim filarem jest dyplomacja obronna. Indonezja pogłębia współpracę z Australią poprzez wspólne operacje i ćwiczenia wojskowe oraz rozwija mechanizm INAMOR z Timorem Wschodnim, który pomaga stabilizować granice i zapobiega eskalacji incydentów. Strategia ma stworzyć rozproszoną, odporną sieć bezpieczeństwa w kluczowym dla Indo-Pacyfiku regionie.